ποιος πρέπει να εγγράψει τη συσκευασία εάν κάνω dropshipping

Στο dropshipping, η υποχρέωση εγγραφής βρίσκεται συνήθως στο μέρος που προσδιορίζει την επωνυμία ή τη συσκευασία

Στο dropshipping δεν είναι αυτόματα το μέρος που παραλαμβάνει την παραγγελία αυτό που πρέπει να εγγράφηκε, αλλά το μέρος που σύμφωνα με τον ορισμό στο άρθρο 3 του Κανονισμού (EU) 2025/40 θεωρείται «κατασκευαστής»: δηλαδή το μέρος που θέτει τα συσκευασμένα προϊόντα στην αγορά ενός κράτους για πρώτη φορά, συχνά με το δικό του όνομα ή εμπορική ονοματολογία. Στο dropshipping, η ροή των αγαθών ακολουθεί ευθεία πορεία από έναν προμηθευτή — μερικές φορές εκτός της ΕΕ — προς τον τελικό πελάτη, ενώ το ηλεκτρονικό κατάστημα τοποθετεί την παραγγελία και διαχειρίζεται την επικοινωνία με τον πελάτη. Ποιος ακριβώς στην αλυσίδα αυτή «θέτει τη συσκευασία στην αγορά» εξαρτάται από το ποιος επιλέγει τη συσκευασία, από το σε ποιον αναγράφεται και από ποια χώρα πραγματοποιείται η παράδοση.

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι ένα ηλεκτρονικό κατάστημα που πωλεί με το δικό του όνομα και προσδιορίζει (κατά τμήμα) τη συσκευασία, θεωρείται συχνά ως κατασκευαστής, ακόμα κι αν δεν αγγίζει ποτέ τα κουτιά. Αν το ηλεκτρονικό κατάστημα δρα καθαρώς ως ενδιάμεσο μέρος για έναν προμηθευτή που αποστέλλει απευθείας από άλλη χώρα στον πελάτη, τότε η υποχρέωση εγγραφής ενδέχεται να ανήκει στον προμηθευτή αυτόν — ειδικά αν αυτός ο προμηθευτής παράγει από εκτός της ΕΕ, πράγμα που δημιουργεί ένα δικό του σύνολο ερωτημάτων τα οποία θα αναλυθούν ηλεκτρονικό κατάστημα από το εξωτερικό που παράγει σε πελάτες της ΕΕ. Επειδή το dropshipping κατά ορισμό είναι μια αλυσίδα πολλών μερών, είναι επίσης χρήσιμο να εξετάσουμε την ερώτηση εάν κάποιος είναι ήδη κατασκευαστής του δικού του κουτιού αποστολής, διότι αυτή η οριοθέτηση λειτουργεί εδώ με τον ίδιο τρόπο.

Βάση: άρθρο 3 και κατευθυντήριες γραμμές για την έννοια του κατασκευαστή

Η ουσία βρίσκεται στον ορισμό του «κατασκευαστή» στο άρθρο 3 του Κανονισμού (EU) 2025/40, συμπληρωμένη με τις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής (C/2026/3084) που αναφέρονται ειδικά στο ποιος σε μια αλυσίδα πολλών μερών θεωρείται κατασκευαστής. Το μητρώο στο οποίο ο κατασκευαστής πρέπει στη συνέχεια να εγγραφεί προκύπτει από το άρθρο 44 του κανονισμού — και αυτό το μητρώο διαφέρει ανά χώρα. Ένα ολλανδικό ηλεκτρονικό κατάστημα που κάνει dropshipping σε γερμανικούς πελάτες μπορεί να έχει να κάνει με το LUCID, ενώ στην ίδια την Ολλανδία ισχύει ένα όριο 50.000 kg από το σύστημα Verpact· αναμένεται ότι αυτό το όριο δεν θα ισχύσει μόνιμα και αναμένεται να αποσυρθεί από τον Αύγουστο του 2027. Η Γαλλία και άλλα κράτη μέλη έχουν τα δικά τους μητρώα, χωρίς το ολλανδικό όριο. Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με το ποιος ακριβώς σε μια αλυσίδα dropshipping θεωρείται κατασκευαστής, οι κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής παραθέτουν τα σχετικά κριτήρια, αλλά η τελική κρίση σε μια οριακή περίπτωση ανήκει στη σχετική εθνική αρχή ή στο δικαστήριο της εν λόγω χώρας.