Ισχύει η PPWR και για μια μεμονωμένη επιχείρηση ή μικρό ηλεκτρονικό κατάστημα;

Ναι, ο PPWR ισχύει επίσης για μια μεμονωμένη επιχείρηση ή ένα μικρό διαδικτυακό κατάστημα

Το μέγεθος της επιχείρησης δεν αποτελεί αυτό καθαυτό λόγο απαλλαγής βάσει του PPWR: μια μεμονωμένη επιχείρηση ή ένα μικρό διαδικτυακό κατάστημα υπόκειται κατ' αρχήν στο ίδιο καθεστώς με μια μεγάλη επιχείρηση. Υπάρχει μεν μια ειδική εξαίρεση για μικροεπιχειρήσεις, αλλά είναι στενότερη από ό,τι συνήθως νομίζεται. Ισχύει μόνο εάν ο κάτοχος του εμπορικού σήματος είναι μικροεπιχείρηση — λιγότεροι από δέκα εργαζόμενοι και έσοδα ή σύνολο ενεργητικού το πολύ 2 εκατομμύρια ευρώ — και ο προμηθευτής συσκευασίας είναι εγκατεστημένος στο ίδιο κράτος μέλος. Στην περίπτωση αυτή, ο προμηθευτής είναι ο κατασκευαστής, όχι το ίδιο το διαδικτυακό κατάστημα. Εάν ο προμηθευτής είναι σε άλλη χώρα — για παράδειγμα ένα διαδικτυακό κατάστημα που προμηθεύεται υλικά συσκευασίας από τη Γερμανία ή την Πολωνία — τότε η εξαίρεση παύει να ισχύει εντελώς και το ίδιο το διαδικτυακό κατάστημα είναι ο κατασκευαστής, με τις αντίστοιχες υποχρεώσεις.

Ακόμη και όσοι υπάγονται στην εξαίρεση, δεν ξεφεύγουν από όλες τις υποχρεώσεις εγγραφής: αυτές ποικίλουν ανάλογα με τη χώρα και είναι ανεξάρτητες από το ζήτημα ποιος είναι ο κατασκευαστής. Στην Ολλανδία, ένα διαδικτυακό κατάστημα με λιγότερα από 50.000 kg συσκευασίας ανά έτος δεν χρειάζεται να εγγραφεί στην Verpact, αν και αναμένεται ότι αυτό το κατώφλι θα καταργηθεί μόλις τεθεί σε λειτουργία το PPWR μητρώο παραγωγών, το πολύ νωρίτερα Αύγουστος 2027. Η Γερμανία δεν έχει τέτοιο κατώφλι: όποιος φέρει ακόμη και ένα μόνο πακέτο στη γερμανική αγορά, πρέπει να είναι εγγεγραμμένος στο LUCID από εκείνη τη στιγμή. Ένα μικρό διαδικτυακό κατάστημα που παραμένει κάτω από το κατώφλι στην Ολλανδία αλλά αποστέλλει και στη Γερμανία, υπόκειται σε υποχρέωση εγγραφής εκεί.

Τεκμηρίωση: κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την έννοια του κατασκευαστή

Η εξαίρεση για μικροεπιχειρήσεις απορρέει από τις κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής C/2026/3084 σχετικά με την έννοια του κατασκευαστή, οι οποίες παρέχουν περαιτέρω διευκρίνιση στους ορισμούς του άρθρου 3 της Κανονισμού (ΕΕ) 2025/40. Αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές περιγράφουν πότε ο προμηθευτής συσκευασίας αντί του κατόχου του εμπορικού σήματος θεωρείται κατασκευαστής και δηλώνουν ρητώς την προϋπόθεση ότι ο προμηθευτής και ο κάτοχος του εμπορικού σήματος είναι εγκατεστημένοι στο ίδιο κράτος μέλος.