Czy PPWR ma zastosowanie do jednoosobowej działalności gospodarczej lub małego sklepu internetowego?

Tak, PPWR ma zastosowanie również do firmy jednoosobowej lub małego sklepu internetowego

Wielkość przedsiębiorstwa sama w sobie nie stanowi podstawy zwolnienia na mocy PPWR: firma jednoosobowa lub mały sklep internetowy podlega zasadniczo rozporządzeniu w taki sam sposób jak duże przedsiębiorstwo. Istnieje wprawdzie szczególne zwolnienie dla mikroprzedsiębiorstw, ale jest ono węższe, niż się powszechnie uważa. Dotyczy ono wyłącznie sytuacji, gdy właściciel marki jest mikroprzedsiębiorstwem — mniej niż dziesięć pracowników i przychód lub suma bilansowa wynoszące co najwyżej 2 miliony euro — i dostawca opakowań jest zarejestrowany w tym samym państwie członkowskim. W takim przypadku dostawca jest producentem, a nie sam sklep internetowy. Jeśli dostawca znajduje się w innym kraju — na przykład holenderski sklep internetowy, który pozyskuje materiały opakowaniowe z Niemiec lub Polski — wówczas zwolnienie całkowicie upadает i sam sklep internetowy jest producentem, z odpowiadającymi mu obowiązkami.

Również osoby, na które zwolnienie ma zastosowanie, nie unikają wszystkich obowiązków rejestracyjnych: obowiązki te bowiem różnią się w zależności od kraju i są niezależne od pytania, kto jest producentem. W Holandii sklep internetowy poniżej 50 000 kg opakowań rocznie nie musi się rejestrować w Verpact, chociaż próg ten ma być zniesiony, gdy wejdzie w życie rejestr producentów PPWR, najwcześniej w sierpniu 2027. Niemcy nie znają takiego progu: każdy, kto wprowadza choćby jedną paczkę na niemiecki rynek, musi od tego momentu być zarejestrowany w LUCID. Mały sklep internetowy, który pozostaje poniżej progu w Holandii, ale również dostarcza do Niemiec, jest tam zatem natychmiast zobowiązany do rejestracji.

Uzasadnienie: wytyczne dotyczące definicji producenta

Zwolnienie dla mikroprzedsiębiorstw wynika z wytycznych Komisji Europejskiej C/2026/3084 dotyczących definicji producenta, które zawierają szczegółowe wyjaśnienie definicji zawartych w artykule 3 rozporządzenia (EU) 2025/40. Wytyczne te opisują, kiedy dostawca opakowań zamiast właściciela marki jest uznawany za producenta, i wyraźnie wskazują warunek, że dostawca i właściciel marki są zarejestrowani w tym samym państwie członkowskim.