Ποια είναι η διαφορά μεταξύ συσκευασίας προϊόντος και συσκευασίας αποστολής;

Η συσκευασία προϊόντος περικλείει το προϊόν, η συσκευασία αποστολής καθιστά δυνατή τη μεταφορά

Η συσκευασία προϊόντος είναι η συσκευασία που περιβάλλει άμεσα ένα προϊόν και με την οποία ο καταναλωτής αγοράζει το προϊόν: το μπουκάλι, το κουτί, το φιλμ γύρω του. Η συσκευασία αποστολής — ονομάζεται επίσης συσκευασία μεταφοράς — είναι η συσκευασία που προστίθεται για να μεταφέρει ένα προϊόν με ασφάλεια, όπως το κουτί από χαρτόνι και το υλικό πληρώσεως με το οποίο ένα ηλεκτρονικό κατάστημα στέλνει μια παραγγελία στον πελάτη. Και τα δύο εμπίπτουν στη Διάταξη περί συσκευασιών, αλλά αποτελούν δύο διαφορετικές κατηγορίες με τη δική τους θέση στην αλυσίδα.

Αυτή η διάκριση δεν είναι μόνο γλωσσική: καθορίζει ποιος είναι υπεύθυνος για ποιο μέρος της συσκευασίας. Ένα εμπορικό σήμα ή εισαγωγέας θέτει τη συσκευασία προϊόντος στην αγορά τη στιγμή που παράγεται ή εισάγεται το προϊόν. Ένα ηλεκτρονικό κατάστημα που προστίθεται με δική του ευθύνη ένα κουτί αποστολής τη στιγμή της αποστολής θέτει έτσι αυτή τη συσκευασία αποστολής ξεχωριστά στην αγορά — συχνά στη χώρα όπου βρίσκεται ο πελάτης, και όχι κατανάγκη η ίδια χώρα από όπου προέρχεται η συσκευασία προϊόντος. Για τις υποχρεώσεις ρόλου και εγγραφής, κάθε στρώμα συσκευασίας μετράει λοιπόν ξεχωριστά.

Άρθρο 3 Κανονισμού (ΕΕ) 2025/40 και έννοια του κατασκευαστή

Το άρθρο 3 του Κανονισμού (ΕΕ) 2025/40 διακρίνει κατηγορίες συσκευασίας, συμπεριλαμβανομένης της συσκευασίας που περιβάλλει άμεσα το προϊόν και της συσκευασίας που χρησιμεύει για τη μεταφορά· οι κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής C/2026/3084 σχετικά με την έννοια του κατασκευαστή διευκρινίζουν ότι όποιος θέτει μια συσκευασία στην αγορά με δική του ονομασία, για εκείνη τη συσκευασία θεωρείται κατασκευαστής — για συσκευασία αποστολής αυτός είναι συνήθως το μέρος που αποστέλλει, όχι κατανάγκη το μέρος που κατασκευάζει το προϊόν.

Επειδή η συσκευασία αποστολής δημιουργείται συνήθως μόνο κατά την αποστολή στον τελικό πελάτη, η υποχρέωση εγγραφής γι' αυτή ισχύει στη χώρα παράδοσης. Στην Ολλανδία, η συσκευασία αποστολής μετράει για το κατώτατο όριο των 50.000 kg στο Verpact, ένα όριο που αναμένεται να καταργηθεί μόλις το PPWR-μητρώο παραγωγών αρχίσει να λειτουργεί, το νωρίτερο στις 12 Αυγούστου 2027. Στη Γερμανία, το LUCID δεν γνωρίζει κατώτατο όριο: εκεί ισχύει υποχρέωση εγγραφής ήδη από το πρώτο πακέτο με συσκευασία αποστολής που παραδίδεται.