Ποιες ουσίες δεν επιτρέπονται πλέον στις συσκευασίες;

Όριο ορίου βαρέων μετάλλων και απαγόρευση PFAS

Δύο κατηγορίες ουσιών περιορίζονται ρητώς από το PPWR: βαρέα μέταλλα πάνω από ένα όριο, και PFAS σε συσκευασίες που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα. Για τα βαρέα μέταλλα ισχύει ένα όριο 100 mg/kg — άθροισμα μολύβδου, καδμίου, υδραργύρου και εξασθενούς χρωμίου στη συσκευασία. Αν μια συσκευασία υπερβαίνει αυτό, δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του κανονισμού. Για το PFAS ισχύει απαγόρευση ειδικά για συσκευασίες που προορίζονται για επαφή με τρόφιμα· εκτός αυτού του πλαισίου, το PPWR δεν ρυθμίζει το PFAS ξεχωριστά.

Για όσους κάνουν να παράγουν συσκευασίες ή τις σχεδιάζουν μόνοι τους, αυτό σημαίνει ότι η σύνθεση του υλικού — όχι μόνο το σχήμα ή το βάρος — αποτελεί μέρος των απαιτήσεων που αξιολογούνται. Αυτό αφορά τόσο την πρωτογενή συσκευασία (απευθείας γύρω από το προϊόν) όσο και τη δευτερογενή και τριτογενή συσκευασία, με σημείο προσοχής ότι το υλικό που έρχεται σε επαφή με τρόφιμα ακολουθεί ξεχωριστή, αυστηρότερη διαδρομή λόγω της απαγόρευσης PFAS. Σε περίπτωση αμφιβολίας εάν ένα χρησιμοποιούμενο υλικό, επίστρωση ή μελάνι εμπίπτει σε μία από αυτές τις κατηγορίες, η τεκμηρίωση βρίσκεται στο τεχνικό αρχείο και, όπου χρειάζεται, στις δοκιμές εργαστηρίου του προμηθευτή — κάτι που εμφανίζεται επίσης στο αρχείο συσκευασίας και την κατάσταση συμμόρφωσης.

Όπου ορίζεται στο άρθρο 5

Αυτές οι δύο απαιτήσεις προκύπτουν από το άρθρο 5 του Κανονισμού (ΕΕ) 2025/40, που ρυθμίζει τις απαιτήσεις για υλικά σε συσκευασίες εκτός από τις απαιτήσεις σχετικά με την επαναχρησιμοποιησιμότητα και τη δυνατότητα ανακύκλωσης αλλού στον κανονισμό. Επειδή πρόκειται για κανονισμό, αυτό το όριο και αυτή η απαγόρευση ισχύουν άμεσα και ομοίως σε κάθε κράτος μέλος, χωρίς να μπορεί μια χώρα να θεσπίσει δικό της, διαφορετικό κανόνα γι' αυτό. Για τις ακριβείς μεθόδους μέτρησης, τις εξαιρέσεις και τυχόν μεταβατικές διατάξεις για τα υπάρχοντα αποθέματα, το κείμενο του άρθρου 5 αυτό καθεαυτό είναι η πρώτη πηγή που πρέπει να συμβουλευθείτε.