Wie een conformiteitsverklaring voor zijn verpakking opstelt, moet die kunnen onderbouwen. Die onderbouwing heet het technisch dossier, en dat is meer dan alleen een handtekening onder een formulier. Het dossier bevat doorgaans de productbeschrijving en materiaalsamenstelling van de verpakking, de berekening of onderbouwing van recyclebaarheid, testrapporten of leveranciersverklaringen over de gebruikte materialen, en een aparte onderbouwing over stoffen van zorg zoals zware metalen en PFAS. Precies dat laatste onderdeel wordt in de praktijk het vaakst over het hoofd gezien.
Het detail dat hier het meest speelt, is dat een conformiteitsverklaring zonder onderliggend bewijs weinig waarde heeft. De verordening vraagt niet alleen om te verklaren dát een verpakking voldoet aan de essentiële eisen, maar ook om aantoonbaar te maken waarmee. Voor zware metalen en PFAS gaat het niet om een intentie of een inkoopvoorwaarde bij de leverancier, maar om een concrete verklaring met grenswaarden waaraan het materiaal is getoetst. Dat stuk ontbreekt regelmatig, terwijl het inhoudelijk zwaarder weegt dan de verklaring zelf.
Wat het technisch dossier normaal gesproken bevat
Een dossier begint met een beschrijving van de verpakking: het materiaaltype, de functie (productverpakking of verzendverpakking, met een eigen beoordeling voor elk), en het gewicht en volume in verhouding tot de inhoud. Daarna volgt de onderbouwing van de essentiële eisen uit bijlage II: is de verpakking ontworpen op minimalisatie, is hergebruik of recycling mogelijk, en op basis van welke norm of testmethode is dat vastgesteld. Voor materialen die van een toeleverancier komen, is dat vaak een verklaring van die leverancier plus de eigen beoordeling van hoe het materiaal in de praktijk wordt toegepast.
Daarnaast hoort er een stuk in over naam en adres. De verpakking zelf, of de begeleidende documentatie, moet herleidbaar zijn naar de verantwoordelijke partij: wie is de fabrikant, en waar is die gevestigd. Bij verpakkingen die buiten de EU zijn geproduceerd, komt hier ook de vraag bij wie binnen de Unie aanspreekbaar is. Dat onderwerp raakt aan de vraag wie in uw specifieke situatie als fabrikant geldt, en dat verschilt per verpakkingstype en per land waarin u levert. in een paar vragen zien welke rol bij uw verpakking hoort geeft daar een eerste indicatie van, zonder dat u er meteen een account voor nodig heeft.
De stoffenverklaring: het onderdeel dat vaak ontbreekt
Naast de materiaal- en ontwerponderbouwing vraagt het dossier om een aparte verklaring over de aanwezigheid van zware metalen zoals lood, cadmium, kwik en zeswaardig chroom, en over PFAS. Dit is geen vinkje op een leveranciersformulier, maar een verklaring die concreet ingaat op concentraties en grenswaarden. Voor bedrijven die hun verpakking inkopen bij een externe drukker of verpakkingsproducent, betekent dit dat die verklaring bij de leverancier moet worden opgevraagd, en dat de verantwoordelijkheid voor het compleet zijn van het dossier bij de fabrikant blijft liggen, ook als de productie is uitbesteed.
Dit raakt direct aan waarom bedrijven soms denken dat ze klaar zijn zodra de conformiteitsverklaring is ondertekend. Het is precies andersom: de verklaring is de samenvatting, het dossier erachter is het bewijs. Toezichthouders en, waar van toepassing, marktplaatsen kunnen om dat onderliggende bewijs vragen, niet alleen om de verklaring zelf.
Waarom dit per verpakkingstype kan verschillen
Een productverpakking en een verzendverpakking worden apart beoordeeld, en dat heeft gevolgen voor welke stukken relevant zijn. Bij een productverpakking gaat het vaak om recyclebaarheid van het materiaal in relatie tot de inhoud; bij een verzenddoos speelt eerder de vraag naar lege ruimte en de verhouding tussen verpakking en verzonden product. Wie beide typen verpakking gebruikt, doet er goed aan voor elk type een eigen dossier aan te houden in plaats van één document voor de hele verpakkingsstroom. de kennisbank per verpakkingsonderwerp doorlopen geeft een overzicht van hoe dit per situatie wordt uitgewerkt.
Waar deze stukken vandaan komen en hoe u ze bijhoudt
De onderbouwing bij dit soort stukken komt voort uit de officiële teksten zelf, niet uit een interpretatie die per adviseur verschilt. Bij twijfel over wat in een specifieke situatie geldt, blijft de wettekst of een jurist het aanknopingspunt; een rolwijzer of dossiertool kan wel structureren, maar geeft geen juridisch oordeel in grensgevallen. nalezen waar de informatie op deze site vandaan komt laat zien hoe dat bij epria.eu is ingericht.
Het samenstellen en actueel houden van zo'n dossier, inclusief sjablonen voor de conformiteitsverklaring en de stoffenverklaring, hoort bij het betaalde deel van het platform; de indicatie van welke stukken voor uw verpakkingstype relevant zijn, is gratis te bekijken. zien wat in het abonnement zit en wat gratis blijft geeft daar helderheid over.
Wilt u eerst weten of, en welke, documenten voor uw verpakking aan de orde zijn voordat u tijd in een dossier steekt? De gratis quick-scan geeft een eerste indicatie, en de rolwijzer laat zien welke rol en welk land bij uw situatie horen.