Jakie obowiązki ma partner logistyczny wynikające z PPWR?

Strona świadcząca usługi fulfillmentu zwykle nie jest producent, ale nie zawsze

Strona świadcząca usługi fulfillmentu, która wyłącznie magazynuje, pakuje i wysyła na polecenie właściciela marki, w większości przypadków nie spada pod definicję producenta z artykułu 3 rozporządzenia (UE) 2025/40. Właściciel marki określa projektowanie i skład opakowania i wprowadza je na rynek pod własną nazwą; strona świadcząca usługi fulfillmentu wykonuje tę decyzję wyłącznie w charakterze wykonawcy. W tej relacji podstawowe obowiązki PPWR — deklaracja zgodności UE zgodnie z załącznikiem VIII, nazwa i adres pocztowy na opakowaniu, wartości graniczne dla metali ciężkich i zakaz PFAS, oraz rejestracja w rejestrze producentów — pozostają po stronie właściciela marki, a nie po stronie dostawcy usług logistycznych.

Obraz ten zmienia się, gdy strona świadcząca usługi fulfillmentu przejmuje samodzielnie rolę, którą wytyczne wiążą z pojęciem producenta: na przykład gdy introducuje towary sprzedawcy spoza UE jako pierwsza na rynku państwa członkowskiego bez udziału innej odpowiedzialnej strony, lub gdy zleca wytworzenie opakowania pod własną nazwą. Wytyczne przytaczają dla takich sytuacji warunki, pod którymi rola ulega przesunięciu; w przypadku wątpliwości dotyczących konkretnego łańcucha odsyłają do właściwego organu. Kto sprzedaje na odległość użytkownikom końcowym w państwie członkowskim, gdzie odpowiedzialna strona nie jest usytuowana, wyznacza tam również upoważnionego przedstawiciela na mocy artykułu 45.

Na czym to opiera się: artykuł 3, artykuł 44 i wytyczne dotyczące producenta

Podział ról wynika z definicji w artykule 3 rozporządzenia (UE) 2025/40 i wytycznych Komisji (C/2026/3084) dotyczących pojęcia producenta, które szczegółowo zajmują się łańcuchami zawierającymi strony pośrednie, takie jak dostawcy usług fulfillmentu. Sam obowiązek rejestracji wynika z artykułu 44: kto jako pierwszy wprowadza opakowania na rynek państwa członkowskiego, rejestruje się tam, a opakowania niezarejestrowanego producenta nie mogą być przedmiotem obrotu. W Niderlandach poprzez Verpact obowiązuje dodatkowy próg 50 000 kg rocznie, który — jak się oczekuje — upadnie, gdy wejdzie w życie rejestr producentów PPWR, nie wcześniej niż 12 sierpnia 2027 r. Niemcy nie znają progu w LUCID: kto tam przez centrum fulfillmentu wprowadzi choćby jedno opakowanie jako pierwsze na rynek, rejestruje się tam od tego momentu.