Πότε χρειάζομαι εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο σε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ;

Κατά την πώληση εξ αποστάσεως σε χώρα όπου δεν είστε εγκατεστημένος

Ένας εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος είναι απαραίτητος μόλις συσκευασμένα προϊόντα μέσω πώλησης εξ αποστάσεως — όπως ένα διαδικτυακό κατάστημα — φτάνουν σε τελικούς χρήστες σε ένα κράτος μέλος της ΕΕ όπου η υπεύθυνη παίδα δεν είναι εγκατεστημένη. Αυτή είναι η ουσία του άρθρου 45 της Κανονισμού (ΕΕ) 2025/40: όποιος προμηθεύει με αυτόν τον τρόπο, ορίζει γραπτώς σε εκείνη τη χώρα έναν εκπρόσωπο που αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις του κανονισμού για λογαριασμό του προμηθευτή.

Δεν πρόκειται για μια προαιρετική επιλογή με βάση τον κύκλο εργασιών ή την ποσότητα: η υποχρέωση συνδέεται με το γεγονός ότι υπάρχει παροχή σε μια χώρα όπου δεν είστε εγκατεστημένος, όχι σε ένα όριο. Αυτό σημαίνει επίσης ότι ένας εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος μπορεί να είναι απαραίτητος σε μια χώρα όπου το δικό σας εθνικό όριο εγγραφής δεν έχει ακόμη επιτευχθεί. Ένα παράδειγμα: όποιος στις Κάτω Χώρες παραμένει κάτω από το όριο Verpact των 50.000 kg ανά έτος, μπορεί ωστόσο να χρειάζεται έναν εκπρόσωπο στη Γερμανία μόλις η παροχή εκεί γίνεται μέσω πώλησης εξ αποστάσεως, διότι η Γερμανία δεν έχει κατώτατο όριο στο LUCID — η εγγραφή ισχύει εκεί ήδη από το πρώτο πακέτο. Ο εκπρόσωπος στη συνέχεια συνήθως ρυθμίζει και την εγγραφή στο μητρώο παραγωγών εκείνης της χώρας, κάτι που είναι μια ξεχωριστή υποχρέωση.

Που βρίσκεται αυτό στον κανονισμό: άρθρο 45 και 44

Το άρθρο 45 του Κανονισμού (ΕΕ) 2025/40 θέτει την υποχρέωση ενός γραπτού εντάλματος για έναν εξουσιοδοτημένο εκπρόσωπο για περιπτώσεις πώλησης εξ αποστάσεως σε τελικούς χρήστες σε ένα κράτος μέλος όπου δεν είστε εγκατεστημένος. Αυτή η υποχρέωση είναι ανεξάρτητη από, αλλά σχετίζεται με, την υποχρέωση εγγραφής ανά χώρα του άρθρου 44: συσκευασίες από έναν μη εγγεγραμμένο παραγωγό δεν επιτρέπεται να διακινηθούν, και ο εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος είναι συχνά αυτός που προμηθεύει αυτή την εγγραφή για λογαριασμό του προμηθευτή. Επειδή το PPWR είναι κανονισμός, το άρθρο 45 ισχύει άμεσα και εξίσου σε κάθε κράτος μέλος — είναι τα εθνικά μητρώα και τα όριά τους που διαφέρουν μεταξύ τους.